"HARKADA, CZYLI RADOŚĆ" | WARSZTATY IZRAELSKICH TAŃCÓW LUDOWYCH

Harkada oznacza po prostu ‘tańczenie’, ale biblijny hebrajski zawiera ponad 12 czasowników na określenie sztuki tańca. Jednak współczesne izraelskie tańce ludowe nie są kopią tych, o których wspomina Biblia (tamte się nie zachowały), etnicznymi, niezmiennymi, tradycyjnie przekazywanymi z pokolenia na pokolenie. Powstawały w innych warunkach, niż zachowane tańce żydowskie europejskiej diaspory i Żydów z Jemenu – jako odpowiedź na potrzeby pionierów przybywających do Palestyny po pierwszej wojnie światowej, którzy czuli się nareszcie wolni i szczęśliwi, że w końcu mogą żyć na ziemi Izraela i budować swoje państwo. Nowi Żydzi – już nie tułacze i handlarze z Nalewek – zaczynali nowe życie, zdobywali nową tożsamość, a więc i kulturę tworzyli nową. Krótko mówiąc: są to tańce powstałe na terenie państwa Izrael, także jeszcze przed jego utworzeniem. Początkowo tańczono przekształcane tańce ludowe krajów, z których pochodzili pionierzy (np. krakowiaka, polkę, horę), aż do momentu, w którym postanowiono zacząć tańczyć „po hebrajsku” i stworzyć rdzenne tańce izraelskie (jakkolwiek paradoksalnie to brzmi).     Znalazły się w nich elementy tańców chasydzkich, jemeńskich, arabskich; nawiązywano do nowych warunków życia, krajobrazu, pracy na roli, przywiązania do ziemi. Oczywiście, źródłem inspiracji była także Biblia, jednak ludowe tańce izraelskie mówią o historii Żydów w kategoriach świeckich. Tańce te są ciągle żywe, powstają nowe, tworzone przez kolejne pokolenia Izraelczyków. W programie warsztatów znajdą się najbardziej znane ludowe tańce izraelskie, ale przekazane w najprostszej formie, aby każdy, nawet najmłodszy, mógł się ich szybko nauczyć i aby ich zatańczenie przyniosło mu radość.